Według hinduskich wierzeń, kąpiel w Gangesie oczyszcza ze wszystkich grzechów, ponieważ rzeka – mimo swojego zanieczyszczenia – pozostaje symbolem świętości i czystości. Mieszkańcy Indii wykorzystują ją również w codziennych czynnościach, takich jak: pranie, połów ryb, poranna toaleta.

Ganges, który nazywany jest przez hindusów Ganga Mai, czyli dawczyni życia, liczy sobie 2700 km, niemal dwa razy tyle, co polska Wisła. Swoje źródło ma u podnóża himalajskich szczytów, a wpada do Zatoki Bengalskiej. Miasta, które znajdują się przy brzegach rzeki, uznawane są za święte ze względu na swoje położenie. I tak jak każdy muzułmanin pragnie udać się do Mekki, tak pobożni hindusi pielgrzymują do jednego z takich miejsc nadrzecznych.

Ta indyjska rzeka stanowi dla wyznawców hinduizmu utożsamienie Gangi – jednej z głównych bogiń w tej religii. Według legendy, mityczny król modłami i postami przebłagał bogów, by pozwolili Gandze zstąpić na ziemię i oczyścić prochy jego przodków z grzechów. Moc bogini była jednak tak silna, że mogła – uderzając z impetem – zniszczyć ziemię, dlatego Śiwa, by powstrzymać zniszczenie, uwięził ją w swoich włosach. Kobieta jednak nie dała się powstrzymać i wypłynęła jako rzeka siedmioma strumieniami. Kiedy Ganges wylewa, mieszkańcy wierzą, że swoim złym postępowaniem obrazili boginię, która w ten sposób chce ukarać ich za grzechy.  Kiedy się uspokaja, grzeszni ludzie obmywają ciało w jej wodzie, ponieważ ma ona oczyszczającą moc.

Pogrzeb w Gangesie

Również zmarłym potrzeba oczyszczenia, dlatego wody Gangesu są rytualną częścią każdego pogrzebu. Szczątki bliskich hindusi ubierają w odświętne szaty. Mężczyznom przysługuje kolor biały, stroje kobiet mogą być kolorowe. Następnie ciała są przenoszone na miejsce kremacji, tzw. ghat, czyli najbardziej wysunięte nad wodą miejsce. Stosy są zbudowane z różnych materiałów, różna jest też ich wysokość. To, jak wygląda palenisko, zależy przede wszystkim od statusu materialnego nieboszczyka. Tuż przed samym aktem spalenia, ciało obmywane jest w Gangesie, a ogień rozpala najbliższy krewny zmarłego. Następnie cała rodzina i zaproszeni goście udają się na stypę. Paleniskadoglądają specjalnie opłaceni w tym celu palacze. A kiedy ogień się wypali, pozostałości wrzucane są do Gangesu.

Codzienność

Ganges jest nie tylko świętą wodą wykorzystywaną w celach religijnych. Służy mieszkańcom również w codziennym życiu. Kobiety robią tam pranie, mężczyźni poławiają ryby, uprawia się także ryż. Jest także wodopojem dla zwierząt, m.in. dla świętych krów. Nad brzegiem Gangesu wszystko dzieje się jednocześnie. Ktoś puszcza latawce, ktoś pierze swoje sari, jeszcze inni palą zwłoki zmarłych. To miejsce, w którym granica między sacrum i profanum, między życiem a śmiercią przebiega niemal niezauważalnie.